Het maken van een tocht op de Vecht wordt steeds aantrekkelijker gemaakt: naast de nieuwe vlotten is er in Laar nu ook een pad door de maïs gemaakt, zodat je naar de molen kunt lopen, waar ook een overdekte picknickplaats is, en in Emlichheim is een houten zitje gecreëerd: een paar houten bankjes en een tafel. Met de roeiers uit Naarden zijn die dankbaar in gebruik genomen. Naast het vlot is daar genoeg ruimte om wat boten op de kant te leggen, omdat
er maar 1 boot langs het vlot past.
De roeiers uit Naarden, die ons een tegenbezoek brachten, hebben onze Vecht ervaren als wel zeer rustig, vergeleken bij hun Vecht in het Utrechtse, een breed water met behoorlijk wat verkeer. Gek, wij genieten juist altijd weer van de rust en zij bleken toch de omgevingsgeluiden op den duur te missen. Zo is iedereen dus tevreden met zijn eigen omstandigheden!
Onze gasten waren zeer verrast over ons mooie clubhuis met al dat mooie hout, het gezellige terras met het uitzicht op het water en de haven. Wat ons verraste was, dat ze onze ingang in de loods niet als entree zagen. Ze liepen allemaal om de kantine heen op zoek naar die entree. Later hebben we met zijn allen eens met gastenogen gekeken hoe je aankomt op het parkeerterrein en dan naar binnen wil. Probeer het maar eens… Wie weet er een oplossing voor een gastvrijere entree?
De hele tocht was zeer geslaagd en de gasten zeer tevreden; de nieuwe, ongerepte slidings in de Haandrik werden direct opgemerkt; kennelijk kennen meerdere verenigingen dezelfde problemen.
Het is ontzettend leuk om zo een dag mee te maken met leden van een andere vereniging. Van Salland waren ’s morgens Ada en Piet V. er om het helpen bij het vertrekken van de boten; Vrouwke en Tineke gingen mee als gids. Zo was het voor ons een soort generale repetitie voor de toertocht op 8 september.
Foto's
