
De allereerste Sail Hardenberg 2026 start met de tewaterlating en doop van de nieuwste Vechtzomp “De Stad Hardenberg”.
Daar moesten we natuurlijk ook bij zijn om onze vereniging te promoten bij een groter en zelfs “eigen” publiek want hoe vaak moeten we wel niet uitleggen dat roeien in onze boten toch echt wat anders is dan sloeproeien. En dat hebben we laten zien!

De nodige voorbereiding is eraan voorafgegaan, veel overleggen, veel afwegingen maken ook.
Vanwege de temperatuur zijn er niet 2 boten gegaan maar is alleen onze Snoek 8 naar Hardenberg vertrokken. De C-boot zou in hittekracht 8 te veel zijn geweest. Op tijd vertrokken, de sluiswachter van Recreatiesluis De Haandrik kwam extra vroeg om De Snoek erdoor te laten. Anderhalf uur rustig aan roeien met plaatselijke gids en stuur Anne-Marie was geen straf. Eenmaal in de haven van Hardenberg lag er een extra lang tijdelijk vlot voor ons klaar op de mooiste plek, pal tegenover de tewaterlating van de zomp. Vele collega-zompen waren al in de haven aanwezig, ondanks overmatig fonteinkruid en riet bij sluizen, en voor de enkele zomp die vast kwam zitten bij die beruchte bocht ter hoogte van camping Stegeren. (Quizvraag: hoeveel roeileden zijn ook schipper op een Vechtzomp? 😉)
De verzorging was goed geregeld, voldoende drinken beschikbaar en zelfs een gebakje. Nanny zorgde voor uitdelen van flyers en dat ze ook op de kraam van Vechtdal Info terecht kwamen. De draaiorgel en de Vechtzompzangers zorgden voor afleiding terwijl er gewacht werd op de aankomst van de vrachtwagen met de Vechtzomp. En ach, natuurlijk moet er daarna iets misgaan bij zo’n eerste keer, de microfoons hadden geen elektriciteit. Met een extra aggregaat was dat een uurtje later echter fluks opgelost en kon het officiële gedeelte beginnen. Ondertussen zaten wij met onze voeten in het koele water te wachten. Na de tewaterlating van de vers gedoopte Stad Hardenberg kwamen wij weer in actie. Met weer 4 verse roeiers de boot in. Onze zonnige gele shirts en de gele boot combi kreeg de nodige wauw reacties, zeker toen we aan het roeien gingen. En daar deden we het voor! Ook op de terugweg werd weer rustig aan geroeid maar desondanks de nodige motorbootjes ingehaald, natuurlijk. Met toch een ietwat ongeruste Aartsvader die ons stond op te wachten bij de roeivereniging. Een mooie dag en voor herhaling vatbaar.
Groet van de organisatoren
